นิทานอีสป เรื่องแพะกับเถาองุ่น - Quizforkid.com

นิทานอีสป เรื่องแพะกับเถาองุ่น

d2

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วที่ป่าแห่งหนึ่ง ในวันหนึ่งที่อากาศสดใส ได้มีแพะอยู่ตัวหนึ่งกำลังเดินทางเพื่อที่จะกลับบ้านอย่างเรื่อยๆ โดยที่ไม่ทันระวังตัวนั้น และระหว่างทางที่เดินกลับ แพะก็ได้สังเกตเห็นนายพรานที่กำลังซุ่มโจมตีที่จะยิงแพะ และดักเพื่อที่จะยิงธนูมายังที่มันอยู่ตรงมุมต้นไม้ใหญ่นั้น มันจึงรีบทำการวิ่งหนีสุดชีวิตเข้าไปพรางตัวอยู่ภายในเถาองุ่นที่มีพุ่มไม้ประดับอยู่อย่างแน่นหนาและทึบเต็มไปหมด เถาองุ่นต้นนั้นได้ช่วยทำการปิดบังเรือนร่างของเจ้าแพะน้อยจนมิดมองไม่เห็น ทำให้นายพรานไม่สามารถที่จะมองเห็นเจ้าแพะตัวนี้ได้ จึงได้วิ่งผ่านเลยไปในที่สุดนั่นเอง เจ้าแพะจึงรอดตัวจากอันตรายของนายพรานผู้ดุดันและโหดร้าย

และเมื่อเจ้าแพะน้อยเล็งเห็นนายพรานกำลังเดินจากไปไกลจนลับสายตาแล้ว ด้วยความหิวกระหาย มันจึงได้ค่อยๆเล็มกินใบองุ่นต้นนั้นอย่างเพลิดเพลิน เอร็ดอร่อย กินใบองุ่น กินทั้งผลองุ่นที่อยู่ภายในเถาโดยที่ไม่ได้ตะหนักว่านายพรานจะกลับมา หลังจากที่กินเถาองุ่นและใบองุ่นภายในจนใกล้หมดแล้ว เจ้าแพะจึงได้นั่งเล่นแสดงความเพลิดเพลิน นอนพักตามสบายใจ นอนหลับพักผ่อน และตื่นมาเพื่อที่จะกินเถาองุ่นนั้นต่อ โดยที่ไม่ได้ระวังตัวใดๆเลย เจ้าแพะน้อยผู้ไร้เดียงสาได้ทำการกินเถาองุ่น จนค่อยๆหายไปเรื่อยๆ จนเริ่มมองเห็นเรือนร่างทีละน้อย เจ้าแพะน้อยดื่มด่ำอยู่กับความสบายตรงนั้นอยู่หลายวัน และนานมันอ้วนถ้วนสมบูรณ์มาก จนมันไม่สามารถที่ลุกขึ้นไปไหนด้วยเนื่องจากความอิ่มและขี้เกียจ รวมไปถึงความประมาทด้วย และในที่สุดเถาองุ่นก็ค่อยๆหายไปทีละน้อย และทันใดนั้นเอง นายพรานผู้ดุดัน ที่ได้ทำการย้อนกลับมาเพื่อที่จะจับเจ้าแพะน้อย ด้วยความที่เจ้าแพะน้อยอ้วนเทอะทะ เพราะมัวแต่เสียเวลากับการกินเถาองุ่น ในที่สุด เจ้าแพะน้อยก็โดนนายพรานที่วิ่งมาซุ่มยิน ด้วยความดุดัน จนในที่สุด เจ้าแพะน้อยผู้น่าสงสารก็ต้องโดนยิงตายโดยนายพรานในที่สุด ด้วยความประมาท และไม่รู้จักระวังตัวนั่นเอง นายพรานแพะน้อยไปเป็นอาหารอันโอชะนั่นเอง

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
คนเราควรดำรงชีวิตอยู่ด้วยความไม่ประมาท เนื่องจากความประมาท มักจะเป็นหนทางแห่งความทุกข์ที่เขามาทำให้เกิดความเสียหายในชีวิต ดำรงชีวิตอยู่ด้วยความพอดีและตระหนักถึงความไม่แน่นอนอยู่เสมอ จะทำให้คุณสามารถมีชีวิตที่มั่นคงและเต็มไปด้วยความสุขได้ ผู้ประมาทย่อมพบจุดจบที่น่าเวทนา

Comments

comments